Hallo, ik ben Alanaasi

Alanaasi heeft nog steeds last van lichte bloedarmoede, maar we hebben goede hoop dat haar bloedwaarden met de juiste behandeling en na verloop van tijd zullen verbeteren. Ze boekt echter zeer bemoedigende vooruitgang bij haar herstel van het drijfvermogensyndroom. 

De afgelopen maand heeft ze meer tijd doorgebracht met rusten op de bodem van haar tank! Ze gebruikt nu minder extern gewicht om succesvol naar de bodem van haar tank te duiken en haar voedsel op te halen, hoewel ze daar nog niet zonder de gewichten kan rusten. 

We zijn optimistisch dat ze, met voortdurende training en medische zorg, geen therapiegewichten meer nodig zal hebben, en we kijken ernaar uit om Alanaasi de komende maanden steeds zelfstandiger in het water te zien worden.

Alanaasi blijft echt bemoedigende vooruitgang boeken. Ze bereikt nu consequent de bodem van haar tank — een belangrijke mijlpaal die aangeeft dat haar drijfvermogenscontrole geleidelijk maar aanzienlijk verbetert. 

Ze is momenteel in staat om betrouwbaar te duiken, ondersteund door gerichte externe gewichtstherapie. Dit laat zien dat ze al een lange weg heeft afgelegd, maar herinnert ons er tegelijkertijd aan dat ze nog een klein stukje te gaan heeft voordat haar lichaam het drijfvermogen volledig zelfstandig kan regelen. 

Alanaasi is de hele dag door actief en reageert goed, en haar eetlust is uitstekend — ze is zeker niet verlegen als er eten in de buurt is! Haar laatste bloedonderzoeken hebben ook nog meer goed nieuws opgeleverd: er is een lichte verbetering in haar bloedarmoede te zien, wat betekent dat haar bloed geleidelijk gezonder wordt en beter in staat is om de zuurstof te vervoeren die haar lichaam nodig heeft. 

Over het geheel genomen zijn we erg tevreden over hoe gestaag en consistent Alanaasi vooruitgang boekt.

Alanaasi gaat deze maand langzaam maar zeker de goede kant op. Ze volgt nog steeds een gerichte externe gewichtstherapie om haar drijfvermogen onder controle te houden. Er ligt nog een lange weg voor haar, maar we putten moed uit de vooruitgang die ze boekt.

Haar eetlust kent goede dagen en minder goede dagen, maar één ding blijft constant: haar voorliefde voor garnalen! 

Vis eet ze al dan niet, afhankelijk van haar stemming, maar garnalen zijn altijd een ja. Het hoogtepunt van de maand is haar laatste bloedonderzoek, waaruit is gebleken dat haar infectie volledig is verdwenen en dat ze haar medicatiekuur heeft afgerond. Een echte mijlpaal voor Alanaasi, en zeker het vieren waard!